WVV’34 1 – Losser 1: 3-0

Losser heeft zichzelf afgelopen zondag een slechte dienst bewezen. In Hengevelde ging de ploeg van trainer Gerard Bos kansloos onderuit tegen WVV ’34. Met de eindstand 3-0 mochten de gasten niet eens ontevreden zijn.

In de aanloop naar deze belangrijke wedstrijd leken de sterren de oranjehemden nog gunstig gezind. Met de overtuigende driepunter vorige week tegen Victoria ’28 en de prima trainingsweek was het vertrouwen voor een goed resultaat aanwezig. Vanaf de aftrap op sportpark Rupertserve waren de gastheren echter de baas. De Lossernaren werden direct onder druk gezet en mochten blij zijn dat het niet in de eerste minuten al op achterstand werden gezet. Onzorgvuldigheid bij de voorwaartsen van de thuisploeg en goed keeperswerk van Martijn Ensink voorkwamen dat. Losser liet het gebeuren. Alle goede bedoelingen en afspraken vooraf ten spijt, de ploeg liet geen moment zien voor een goed resultaat te willen knokken. Met een grote mate van gelatenheid wisten de oranjehemden niet of nauwelijks een duel in haar voordeel te beslissen en was het bij balbezit heel slordig. Tot overmaat van ramp deed ook de scheidsrechter van dienst een duit in het voor Losser verkeerde zakje. Een ogenschijnlijke zuivere sliding op de bal, daarover waren vriend en vijand het later eens, werd door de leidsman beoordeeld als een overtreding en legde de bal op de stip. Onhoudbaar voor doelman Ensink werd de bal binnen geschoten en kwam WVV op voorsprong. Nadat de gastheren nog een aantal kansen onbenut lieten, werd de stand na ruim een half uur spelen verdubbeld en was de wedstrijd gespeeld. Ondertussen moest de van een ernstige blessure terug gekeerde Jeroen Scheffer het veld verlaten en werd vervangen door A-junior Thijs Volker. Het enige wapenfeit van Losser voor de rust was een schot van afstand dat door de keeper tot corner werd verwerkt.

In de rust moest aanvoerder Tim Damhuis geblesseerd in de kleedkamer achter blijven en was Huub Luijerink zijn vervanger. Aan het spelbeeld veranderde weinig. De thuisploeg hield de regie en wist van de handvol kansen dat het in het tweede bedrijf kreeg, er nog een te benutten. Hoewel Losser in het tweede bedrijf iets meer van zich af beet, zo belandde een schot van Issy Wevers vlak na rust tegen de paal en wist Yorick Tijhuis zijn lob net niet de juiste hoogte mee te geven, kwam het niet tot scoren. Met Yorick Tijhuis is gelijk de beste en meest ijverige speler van Losser genoemd. De amper 16-jarige buitenspeler begreep als een van de weinigen bij de gasten het belang van deze wedstrijd. Aanvallend zorgde Yorick voor de nodige dreiging en ook in verdedigend opzicht wist de speler van Losser onder 17 wat er gevraagd werd. Samen met doelman Martijn Ensink was Yorick de enige die vanmiddag een voldoende haalde.

Losser kan de wonden likken. Afgaande op de wijze waarop de ploeg zich vanmiddag presenteerde en gewillig naar de slachtbank liet leiden, dringt het besef klaarblijkelijk (nog) niet voldoende door dat er uit een ander vaatje getapt moet worden.

Losser zit in de gevarenzone.

De ruggen zullen gerecht moeten worden. Vorige week is vanaf deze plaats geschreven dat excuses niet meer tellen. Jeugdigheid, blessures, scheidsrechterlijke dwalingen etc, het zijn constateringen die het hoofd geboden moeten worden. Hoe? Dat is aan de spelers zelf en aan de technische staf. Wil deze ploeg overleven in de derde klas dan zal het veel meer als TEAM moeten opereren. En daarin zal iedereen mee moeten gaan. Voor de supporters, die ook in Hengevelde weer in grote getale aanwezig waren, de grote schare vrijwilligers en voor de beleidsbepalers die alles in het werk stellen om het voor de selectie zo prettig mogelijk te maken, dient iedereen zich het “snot voor de neus” te werken.

De komende twee weken staat er voor Losser geen competitiewedstrijd op het programma. Op 10 maart staat de thuiswedstrijd tegen Reunie uit Borculo op het programma. Een mooie gelegenheid om het tij te doen keren.