Losser 1 – Avanti 1: 1-2

Losser toont twee gezichten.

Losser ging afgelopen zondag voor de tweede achtereenvolgende keer in eigen huis nipt onderuit. Was het vorige week DSVD dat de Lossernaren met lege handen achter liet, nu was het hoog geklasseerde Avanti Wilskracht dat de punten mee naar huis nam.

De thuisploeg begon prima aan de wedstrijd. Met Luc Stockmann in de spits voor de naar alle waarschijnlijkheid langdurig uit de roulatie zijnde pechvogel Lex Zwijnenberg en de weer in de basis terug gekeerde Ruben Bonte, lieten de gastheren zien de ongelukkige nederlaag van vorige week te willen goedmaken. Er ontspon zich een voor het publiek vermakelijke eerste helft. Beide ploegen streden voor elke meter en het spel golfde op en neer. Losser kwam met name aan de linkerkant een aantal keren goed door. De deze middag prima spelende Tom Schulten zorgde samen met Issy Wevers en Sander van der Meer voor veel dreiging. Nadat Sander van der Meer tot twee keer toe net niet de juiste zuiverheid aan zijn ingebrachte voorzetten kon geven, was het in de 26-ste minuut wel raak. Issy Wevers bereikte met een prima steekbal dezelfde Sander van der Meer, die zijn voorzet nu wel op juiste waarde door Luc Stockmann zag ingeschat. Luc, die de positie van centrumspits een prima invulling gaf, wist voor zijn tegenstander te komen en tikte bal vervolgens achter de doelman. Een doelpunt uit het boekje. Uiteraard liet het sterke Avanti zich ook niet onbetuigd. Met name de snelle en behendige buitenspelers zorgden voor veel dreiging. De verdediging van Losser liet zich echter niet vermurwen. Met een, op basis van de getoonde wilskracht verdiende 1-0 voorsprong voor de thuisploeg, zochten beide ploegen de kleedkamers op.

Hoe anders was het spelbeeld in het tweede bedrijf. Alle waarschuwingen in de rust ten spijt, het was tegen dovemansoren gezegd. Niet de eerste keer dit seizoen liet Losser zich om onbegrijpelijke redenen veel te ver terug dringen. Avanti maakte dankbaar gebruik van het veel te afwachtende spel van Losser en was vanaf de eerste minuut na rust de bovenliggende partij. En dat lag, met alle respect voor de tegenstander, niet alleen aan de gasten. Losser liet het gebeuren. Van het agressieve spel in de eerste helft was nagenoeg niks meer over. Te veel spelers gaven niet meer thuis, wilden de bal niet meer hebben, waren slordig als ze de bal hadden en lieten de tegenstander veel te veel ruimte.
Losser tartte het noodlot. Het wachten was op een tegentreffer. En die kwam er. De manier waarop was symptomatisch voor de wijze waarop de gastheren uit de kleedkamer kwamen. Een onschuldige diepe bal werd achterin bij Losser niet op de juiste waarde ingeschat als gevolg waarvan een vd voorwaartsen van Avanti de bal oppikte en vervolgens op kinderlijk eenvoudige wijze zijn ploeg op gelijke hoogte bracht. Tot overmaat van ramp lag de bal een minuut later opnieuw achter doelman Martijn Ensink in het doel. Ook nu werd de voorwaartsen van Avanti vrije doorgang geboden zonder dat er adequaat werd ingegrepen. Eigenlijk was de wedstrijd op dat moment gespeeld. Losser was niet meer bij machte het tij te keren. Ook een aantal omzettingen leidden niet tot het gewenste resultaat. Een kopbal op de lat van invaller Ruben Bos was het enige wapenfeit. Daarentegen kregen de gasten nog een aantal prima mogelijkheden de voorsprong te vergroten maar vergaten de trekker over te halen. En opnieuw kan Losser de wonden likken.

Onder de noemer “voortborduren op het goede en werken aan het mindere” zal de selectie van Losser de beslissende fase van de competitie moeten ingaan. De goede dingen zijn zeker zichtbaar, dit met verwijzing naar het gebodene in de eerste helft. Wil deze, in opbouw zijnde zeer jonge selectie in deze zware derde klasse overleven, zal het zich er nog meer van bewust moeten zijn dat er meer gevraagd wordt. Dat geldt voor wedstrijden maar zeker ook voor de trainingen. De tijd loopt door en de klok tikt richting 12 uur. Er is nog tijd, waarbij er voor gewaakt moet worden dat Losser niet door de tijd wordt ingehaald.

Er moet een tandje bij, dit met verwijzing naar het tweede bedrijf. Wie mee wil haakt aan, wie het niet kan of wil opbrengen, even goede vrienden. Nee, dit is geen dreigement, maar realiteit. De uitdaging blijft, wordt eigenlijk alleen maar groter. Hoe mooi is dat.

Zondag wacht Eilermark, de koploper. Losser speelt wederom thuis.