Trias MO17 – Losser MO17: 6-2

Vandaag dan de laatste wedstrijd van het seizoen tegen de fusieclub uit Winterswijk. Voor het eerst over de nieuwe N18, lekker zo’n niets aan de hand weg geworden. Niet meer door al die dorpen, dat scheelt weer in tijd. We speelden in het geel, zwart met oranje sokken. Mooie combinatie overigens.

Dan Trias, wat weten we daar nog van. We speelden de eerste wedstrijd van het seizoen thuis tegen ze. Verloren met 2-1, maar vooral wat destijds opviel dat ze echt veel sterker waren dan ons. We hadden nauwelijks balbezit, een wedstrijd lang. Ze scoorden toen moeilijk. Vandaag dan wel een ander beeld. We verliezen dikker, maar toch een ander spelbeeld.

Het werd een gelijk opgaande wedstrijd. KVV speelde prima in de eerste helft qua veldspel. We zagen weer ouderwetse driehoekjes zo her en der op het veld. In de 8e minuut dat wel de 1-0 voor Trias helaas. Maar direct daarna (10e minuut) een mooie aanval van KVV, steekpass van ik dacht Sharon op Kaya, die naar binnensnijdt en beheerst afrondt. Maar lang genieten werd het niet. In de 12e minuut scoort Trias uit een corner. En in de 14e minuut corner voor ons en na wat geklungel achterin daar knalt Sharon de bal in de kruising. 2-2 binnen het kwartier, het publiek kreeg een lekkere wedstrijd voorgeschoteld. Beide teams maakten er iets moois van met aanvallend voetbal. Zo kregen wij een grote kans op de 2-3, maar oog in oog met de keeper werd deze kans gemist. Aan de andere kant viel de goal wel na een uittrap van hun keeper. Werd ons nog een zuivere penalty onthouden. Dikke handsbal binnen de 16 meter. Iedereen zag en hoorde het, behalve de…….Maar eigenlijk geven we de wedstrijd in het laatste kwartier van de eerste helft onnodig weg. Zij scoorden 2 mooie goals, beetje hetzelfde allemaal. Schoten die net onder de lat binnen vallen. Dat geluk (of klasse) hadden ze dan wel.

De tweede helft was wat lastiger allemaal. Trias op een ruime voorsprong. We probeerde nog wel, maar we hadden niet meer de kracht om verder aan te dringen. Uiteindelijk verdiende overwinning voor Trias. Wellicht doen zij nog mee voor het kampioenschap. Voor ons douchen en naar huis, weer over dezelfde N18. Einde seizoen.

We nemen afscheid van Annefleur, Carmen en Kaya.Dames, bedankt voor jullie inzet dit jaar. Denk nog vaak aan ons terug en natuurlijk staat de poort voor een terugkeer altijd open.

Alle ouders bedankt voor het rijden en wassen. Zonder jullie hulp was er geen competitie mogelijk.

Op 13 juli staat er nog 1 wedstrijd op het programma. Ouders tegen de kinderen. In het verleden gewonnen door de ouders begreep ik. Maar tsja, de kinderen zijn een stukje beter en wat ouder dan toen.

Het ouder worden gaat ook op voor de ouders, maar het beter worden denk ik eigenlijk niet. We gaan het zien.