Losser MO17 – Alcides MO17: 2-4

Vandaag een tegenstander van formaat. Direct tegen 1 van de titelkandidaten, zonder een optimale voorbereiding.

Toch kwamen we prima uit de startblokken. Vanaf het eerste moment 2 ploegen die prima voetbal lieten zien en de aanval zochten. De eerste grote kansen waren voor ons. De eerste kans zat eigenlijk wel wat humor in, je moet het alleen zien. Sharon sprint met volle druk van achteren 1 op 1 naar de keeper van Meppel/Alcides (verder te noemen als MA), ziet vanuit haar ooghoeken een speelster met oranje shirtje er beter voorstaan en legt de bal prima zijwaarts af, zodat die oranje persoon alleen maar hoeft binnen te tikken. Maar ja, even geen rekening houdende dat MA in het oranje speelde en wij in het zwart. 

Daarna krijgen we nog 2 kansen op de 1-0. Maar valt deze aan de andere kant. Zo gaat dat dan. Het spel bleef vervolgens op en neer golven, lekker niveau om te zien. Werklust prima. De gelijkmaker was daarom terecht. Dezelfde Sharon met een fantastische lichaamsbeweging, stuurt 3 mensen ineens “het bos” in, en scoort beheerst. Eigenlijk in de fase van een kwartier voor rust hadden we meer verdiend. En waren er steeds meer dubieuze momenten, die eigenlijk het midden lieten tussen vrije trap/penalty of hard en fair duel, maar al deze momenten werden door de scheidsrechter in het voordeel van MA beslist. Annefleur wordt uit de wedstrijd geschopt. Achteraf ligt hier wel de sleutel van het duel, winst of verlies.

In de 2e helft eerst nog hetzelfde beeld. Maar na 10 minuten leek het erop dat de accu wat leeg begon te raken. MA werd wat sterker, wij zochten met name van achteruit steeds meer de lange bal. Het voetbal werd minder, de krachten denk ik ook. Met de 1-2 als gevolg. Toch konden we nog forceren. En werden we met name met die lange ballen een aantal keren gevaarlijk. En konden we op karakter ons terugvechten in de wedstrijd. De 2-2 viel vanuit en actie vanaf de zijkant, een afgeketst schot komt voor de voeten van Pien, die in de verre hoek binnenschiet. Met nog een kwartier op de klok is er nog van alles mogelijk. Ook in deze fase een aantal keren dubieuze spelmomenten, die wederom allen in het voordeel MA vallen. Tot grote frustratie van velen. Alleen Kaya was het met alle beslissingen wel eens. (not) Valt daarna ook nog te snel de 2-3. Het geloof en kracht ebte weg. En wordt het nog 2-4.

En toch geeft het de burger wel moed. Net als tegen Lemelerveld een aantal weken geleden laten we zien dat we niet veel onderdoen voor de top. Eigenlijk is de boodschap dat we nog een stapje nodig zijn om echt mee te doen. Ik denk dat dit kan, maar vind ook dat we te weinig energie steken in de trainingsbeleving. Gezelligheid is leuk en moet ook, maar even willen werken, echt beter willen worden, nou dat kan het verschil gaan maken.

Theekransje of het gevecht aangaan!