Losser 1 – WVV’34 1: 1-2

Losser verliest thuis van WVV ’34

KVV Losser heeft de prima competitiestart geen goed vervolg kunnen geven. Op het eigen sportpark  Brilmansdennen moest het vlaggenschip het hoofd buigen voor WVV ’34 uit Hengevelde. Met 2-1 trok de ploeg van trainer Roy Workel aan het langste eind. Het werd een wedstrijd met twee gezichten. In de eerste helft liet de thuisploeg  bij vlagen prima veldspel zien en richtten de gasten zich richtten voornamelijk op een snelle omschakeling, Met de uitblinkende Sander van der Meer nam Losser het initiatief dat leidde tot een aantal dreigende situaties voor het doel van WVV ’34. Met name Issy Wevers zorgde met een aantal individuele acties voor het nodige gevaar. Daarnaast werd er goed gebruik gemaakt van de ruimtes die er aan de beide zijkanten lagen. De vaak iets te snel ingebrachte voorzetten werden echter een te gemakkelijke prooi voor de lange doelman van de Hengevelders.

WVV wist met een aantal snelle omschakelmomenten voor de nodige dreiging te zorgen. Goed ingrijpen door de verdediging van Losser voorkwam erger. Toch kwamen de gasten verrassend op voorsprong. Een onschuldige overtreding op de rand van het strafschopgebied verdiende in de ogen van de scheidsrechter een vrije trap. De direct ingeschoten bal leek een gemakkelijke prooi te worden voor doelman Martijn Ensink. Door een ongelukkig balcontact door een van de Lossernaren belandde de bal echter onhoudbaar achter de verbouwereerde sluitpost. Een domper voor de op dat moment zeker niet onverdienstelijk spelende gastheren.  Vlak voor rust leek Losser op gelijke hoogte te komen. Een mooie combinatie door de as leek via Tom Schulten voor de voeten van Sven Olde Riekerink te komen. Laatstgenoemde kwam echter net twee schoenmaten te kort om de bal het laatste zetje richting het doel van WVV te geven. Met de 0-1 op het fictieve scorebord zochten beide ploegen de kleedkamers op.

Na de thee een totaal ander spelbeeld. Losser was onherkenbaar en liet het initiatief bij WVV. Waar in de eerste helft bij Losser vaak de vrije man gevonden kon worden, in het tweede bedrijf was daarvan nauwelijks nog sprake. Natuurlijk heb je ook met een tegenstander te maken die wat meer naar voren ging spelen en daardoor wat korter in de dekking kwam te spelen.. Wat de thuisploeg daar echter tegenover stelde was ondermaats. Slordige passes, weinig beweging en spelers die “onzichtbaar” werden als gevolg waarvan Losser niet meer in het spel voorkwam. Ook bij balbezit tegenstander waren de Lossernaren te afwachtend en werd er te veel achteruit gelopen. Hetzelfde beeld dat zich ook vorige week zichtbaar werd in de openingswedstrijd. WVV wist hiervan dankbaar te profiteren en liet al vrij snel in de tweede helft de tweede treffer aantekenen. De in de eerste helft zo overtuigend spelende verdediging van Losser liet zich, overigens na onnodig balverlies op het middenveld, gemakkelijk aftroeven door de behendige buitenspeler van de gasten die met een lage schuiver Martijn Ensink voor de tweede keer kansloos liet.

Losser mocht vervolgens de handen dicht knijpen dat de achterstand niet nog groter werd. Prima optreden van dezelfde Martijn Ensink voorkwam twee keer erger. Toch richtten de jonge gastheren zich nog een keer op. Nadat Sven Olde Riekerink, Tim Damhuis en Ramon Kuipers plaats hadden gemaakt voor resp. Thom Reynsdorff, Huub Luijerink en Thijs Volker, was het de doorgeschoven Ruben Bos die de aansluitingstreffer liet aantekenen. In de nog resterende hectische minuten leek Koen Stegge zijn ploeg zelfs nog op gelijke hoogte te brengen. In een melee van spelers verdween zijn inzet echter net naast het doel. Het was tevens het laatste wapenfeit van deze wedstrijd.

De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat de gasten op basis van de tweede helft met een verdiende overwinning van het veld stapten. Met enig chauvinisme kan gezegd worden dat Losser op basis van de eerste helft wellicht een gelijkspel zou hebben verdiend. Hoe dan ook, Losser likt de wonden. Deze selectie verdient echter krediet. Veel krediet. Reden hiervoor is dat er, het is op deze site vaker aangehaald, een nagenoeg nieuwe selectie op het veld staat waarbij het ook nog eens zo is dat veel jeugdspelers voor de leeuwen worden gegooid. Daar is op zich natuurlijk niks mis mee. Integendeel. Wie de jeugd heeft etc… En, om er nog maar eens een cliché tegenaan te gooien, ervaring zegt niks over leeftijd (of andersom). Toch verdienen jeugdspelers het soms ook om bij de hand te worden genomen. De kwaliteit daarvoor is zeker aanwezig binnen deze selectie, hoe krap in aantal dan ook. Het is echter nog een zoektocht wie wat op het juiste moment doet. Laat dat de komende weken de meest ultieme uitdaging zijn die er voor alle verantwoordelijken is. Geduld is een schone zaak. Laten we vooral dat  laatste met zijn allen opbrengen!