Losser laat WVV ’34 ontsnappen

En opnieuw stonden de Lossernaren gistermiddag na afloop van de thuiswedstrijd tegen WVV ’34 beteuterd en vol ongeloof te kijken. Voor de derde achtereenvolgende keer wist Losser een voorsprong niet over de streep te trekken. Ondanks een 2-0 voorsprong stapten de gasten uiteindelijk met 4-3 in hun voordeel van het natte kunstgrasveld en namen de punten mee naar Hengevelde.

Het begint zo langzamerhand “het verhaal” van Losser te worden. Niet slecht spelen; ten opzichte van voor de winterstop veel meer energie in de wedstrijden stoppend; in de laatste 4 wedstrijden 10 keer scoren maar in hetzelfde aantal wedstrijden ook 10 tegenstreffers incasserend. En veel belangrijker: “slechts” 4 wedstrijdpunten.

Vier tegendoelpunten dus in de thuiswedstrijd tegen WVV ’34. Een wedstrijd die zich met name in de eerste helft kenmerkte door aftastend voetbal. De thuisploeg liet de sympathieke Wegdammers vrij in de opbouw en kozen ervoor om dicht bij elkaar te gaan spelen om bij balverovering snel de omschakeling te zoeken. Nadat WVV via de gevaarlijke en ijverige centrumspits Wouter Horstink dicht bij de openingstreffer was, doelman Erik Scheffer redde zijn ploeg met een prima reflex, was het Losser dat in de 20-ste minuut de score open brak. Oplettend optreden van jeugdspeler en spits Bhodi Gering, die na blessureleed voor het eerst zijn opwachting in de basis van de hoofdmacht maakte, zorgde voor balbezit van gelegenheidsaanvoerder Sander van der Meer die met de hem geboden kans wel raad wist. Onhoudbaar voor de doelman zag Sander zijn inzet laag in de hoek in het net verdwijnen. Aan het spelbeeld veranderde in het restant van de eerste helft weinig. WVV bleef het meeste balbezit houden maar creëerde weinig. Losser bleef simpel overeind en wist zich op slag van rust nog een levensgrote kans op het verdubbelen van de voorsprong te creëren. Het was linker middenvelder Huub Luijerink die alleen voor de doelman zijn stift net naast de voor Losser verkeerde kant van de paal zag verdwijnen. Gelijk aan vorige week tegen Reutum, dat gisteren de tweede periodetitel wist binnen te slepen (proficiat daarmee!!), ging de thuisploeg met een 1-0 voorsprong de kleedkamer in.

Waar Losser vorige week gelijk na de hervatting niet bij de les was, zo waren de rollen nu omgedraaid. De gasten kwamen getergd uit de kleedkamer en toonden meer agressie in hun spel. Dat leverde hun behalve de nodige gele kaarten ook een aantal vrije trappen tegen op. Uit een van deze vrije trappen was het wederom Sander van der Meer die zijn inzet, zij het met enig fortuin, achter de doelman zag verdwijnen. Losser zat op rozen, zou je denken. Wat zich in de daarop volgende 8 (!) minuten aandiende, is eigenlijk symbolisch voor de deze vanmiddag wel zeer jonge en daarmee ook onervaren en kwetsbare ploeg. Het verschil ook met een tegenstander waar op de meeste posities wel de benodigde ervaring aanwezig is. Binnen het aangegeven tijdsbestek kantelde de wedstrijd in feite uit het niets. Twee hoog ingebrachte ballen voor het doel van Losser betekende twee keer kassa voor de gasten, een situatie die zich dit seizoen te vaak heeft voorgedaan. Een, terecht gegeven, strafschop en een ongelukkige terugspeelbal maakte het kwartet aan doelpunten voor WVV compleet. Dat Joshua Kempers na een prima steekpass van Koen Stegge in blessuretijd nog voor de aansluitingstreffer zorgde, bleek een minuut later alleen nog van statistische waarde.

De druiven waren wederom heel zuur voor Losser. Zoals eerder aangegeven is zichtbaar dat de groep stappen heeft gemaakt. De wijze waarop Losser zich na de winterstop presenteert biedt perspectief. Tegen sterke tegenstanders als Reutum en het gelouterde WVV ’34 kun je verliezen , maar de manier beide nederlagen tot stand zijn gekomen was onnodige en moet voor een niet onbelangrijk deel ook bij Losser zelf gezocht worden. Verschuilen achter afwezige spelers heeft geen zin want daar heeft elke ploeg mee te maken. Ook het ontbreken van spelers die vanuit hun (leeftijds-)ervaring deze jonge groep bij de hand kunnen nemen, is een constatering en niet meer dan niet. De bereidheid van Ron Naafs om de groep en zijn club bij gelegenheid te willen helpen, wordt dan ook omarmd. Een voorbeeld voor anderen. Ook gisteren was Ron aanwezig en probeerde met zijn gedrevenheid zijn medespelers over de teleurstelling heen te helpen. Helaas zonder resultaat. De invalbeurt van de van een blessure terug gekeerde Luc Stockmann is eveneens positief te noemen.

De situatie wordt er voor Losser met de week niet beter op. En daarmee wordt uiteraard vooral het aantal behaalde punten en stand op de ranglijst bedoeld. Het spel daarentegen biedt wel degelijk perspectief. Daarover zijn de meest fervente en (positief) kritische supporters het eens. Met nog 9 wedstrijden voor de boeg kan het nog alle kanten op. Daar zullen de “concurrenten” uiteraard net zo overdenken. Maar laten we als Losser vooral naar ons zelf kijken. De drive en de spirit is wel degelijk aanwezig. Het vertrouwen bij de spelers en begeleiding in een goede afloop idem dito.

Komende zondag wordt een bezoek gebracht aan de gedoodverfde titelkandidaat s.v. Grol uit Groenlo. Op sportpark Den Elshof, een van de mooiste sportparken in de regio, wordt om 14.30 (!!) uur afgetrapt. Saillant detail: komend weekend staat bij Grol in het teken van “Fancy Fair”. Een weekend waarin, zo wordt in Groenlo gefluisterd, de thuisploeg (bijna) nooit verliest (…..).